KHU - Een oude Egyptische waaier bekroond met een enkele struisvogelveer (zoals hierboven in het rood gemarkeerd), stond voor "bescherming" en "levensadem"
Voor meer informatie over waaiers in de fascinerende wereld van het oude Egypte.. lees verder als een Egyptenaar.
Waaiers en zonneschermen in het oude Egypte
In oude films over koningen en oude tijden ziet men vaak een bediende met een waaier achter de troon staan of achter een koning of koningin aan lopen. De waaierdrager is meestal een onbeduidend onderdeel van de scène. Maar in het oude Egypte lijkt bijna elk voorwerp een symbolische boodschap te hebben, en de symbolische aard van zonneschermen en waaiers was bijzonder belangrijk. Bovendien konden ze ook voor verschillende doeleinden als standaarden worden gebruikt.
De titel van waaierdrager (waaierdrager aan de rechterhand van de koning) was een belangrijke, hoewel deze functionaris niet per se de persoon hoefde te zijn die de waaier daadwerkelijk droeg.
Oud-Egyptische waaiers en zonneschermen verschilden vaak alleen in grootte. Grote zonneschermen, gebruikt om de ogen te beschermen tegen de felle zon, of misschien zelfs symbolisch om omstanders te beschermen tegen de schittering van de koning of een andere hoge functionaris, werden ongetwijfeld ook als waaiers gebruikt, en het hiërogliefenteken fungeerde als een algemeen determinatief voor woorden die beide voorwerpen vertegenwoordigden.
In alle periodes waren de meest voorkomende soorten waaiers die in de vorm van een lotus of een palm, die het blad van de blauwe lotus of de tak van de dadelpalm nabootsten. Andere, minder vaak voorkomende types waren gebaseerd op de bladeren van andere planten; vogelvleugels en dergelijke voorwerpen werden ongetwijfeld allemaal als waaiers gebruikt. Een daadwerkelijk voorbeeld van het type waaier dat door de hiëroglief wordt vertegenwoordigd, werd gevonden in het graf van Toetanchamon.
De dubbele godheid Hepui lijkt de twee waaiers te hebben vertegenwoordigd die de koning in afbeeldingen vanaf de vroegste tijden vergezelden, zoals in de "Schorpioen-knotskop", vernoemd naar de schorpioen-hiëroglief die naast de koning verschijnt (Koning Schorpioen), en die mogelijk zijn naam vertegenwoordigt. Daar staan de waaierdragers direct achter de koning in wat klaarblijkelijk een scène is die een belangrijke rituele gebeurtenis uitbeeldt.
Omdat de waaier de lucht vertegenwoordigde die hij in beweging bracht, was het een actief, functioneel symbool van ademhaling en daarmee van het leven zelf. Verschillende soorten waaiers stonden zelfs bekend onder de term nefet, wat "blazer" betekent, en de symbolische inhoud van dit idee kon op verschillende manieren iconografisch worden weergegeven.
In de Egyptische kunst wordt de waaier vaak achter de persoon van de koning getoond, niet door echte bedienden, maar door gedeeltelijk verpersoonlijkte ankh-tekens, waarvan de armen de waaier omhoog houden. In het gouden borststuk van Amenemhat III wordt de koning getoond in de oude rituele houding waarin hij de vijanden van Egypte verslaat, of terugkeert van de jacht, en de waaier-zwaaiende ankh-tekens die hem vergezellen, maken de symbolische boodschap duidelijk dat de "levensadem" (ankh) bij de koning is.
De waaier lijkt ook op een andere manier te hebben gezinspeeld op het geven van leven of levenschenkende vruchtbaarheid. In zijn functie als "blazer" kon de waaier het uitzenden van de levenschenkende wateren van de Nijl vertegenwoordigen. Hoewel dit beeld zich in latere tijden als onderdeel van de Osiriaanse geloofsovertuigingen kan hebben ontwikkeld, is het mogelijk dat de waaiers die de koning bijstonden, al vanaf de Schorpioen-knotskop het uitzenden van het water vertegenwoordigden, waar de landbouwactiviteiten van de koning mee lijken samen te hangen. Dankzij zijn schaduw vertegenwoordigde de waaier of het zonnescherm ook de "schaduw", die, net als de ziel, het hart en de naam, als onderdeel van het samengestelde menselijke individu werd beschouwd. Dit gebruik van de waaier is te zien in funeraire werken uit het Nieuwe Rijk, zoals het Boek van de Grotten, waar de hiëroglief boven op de hoofden van bepaalde wezens verschijnt en naast ba-vogels die het beeld van de zon aanbidden.
De khu-waaier met kort handvat, bekroond met een enkele struisvogelveer en een handvat in de vorm van een papyrusstengel, komt ook vaak voor in de Egyptische kunst, gedragen door de "waaierdrager aan de rechterzijde van de koning", of door de koninklijke valk (Horus), gier of het gevleugelde wedjat-oog in aanwezigheid van de koning of een godheid zoals Osiris. Het had dezelfde fonetische waarde als de vliegenmepper en kon hiëroglifisch staan voor "beschermen", en koninklijke wachters droegen het mogelijk om deze reden. Ook dit kon de "levensadem" vertegenwoordigen wanneer het werd vastgehouden door Isis, Nephthys of Horus, die ermee over het lijk van Osiris wuifden om hem te doen herleven.
Waarom KHU? De naamgeving van Khu Khu
KHU - Een oude Egyptische waaier bekroond met een enkele struisvogelveer (zoals hierboven in het rood gemarkeerd), stond voor "bescherming" en "levensadem"
Voor meer informatie over waaiers in de fascinerende wereld van het oude Egypte.. lees verder als een Egyptenaar.
Waaiers en zonneschermen in het oude Egypte
In oude films over koningen en oude tijden ziet men vaak een bediende met een waaier achter de troon staan of achter een koning of koningin aan lopen. De waaierdrager is meestal een onbeduidend onderdeel van de scène. Maar in het oude Egypte lijkt bijna elk voorwerp een symbolische boodschap te hebben, en de symbolische aard van zonneschermen en waaiers was bijzonder belangrijk. Bovendien konden ze ook voor verschillende doeleinden als standaarden worden gebruikt.
De titel van waaierdrager (waaierdrager aan de rechterhand van de koning) was een belangrijke, hoewel deze functionaris niet per se de persoon hoefde te zijn die de waaier daadwerkelijk droeg.
Oud-Egyptische waaiers en zonneschermen verschilden vaak alleen in grootte. Grote zonneschermen, gebruikt om de ogen te beschermen tegen de felle zon, of misschien zelfs symbolisch om omstanders te beschermen tegen de schittering van de koning of een andere hoge functionaris, werden ongetwijfeld ook als waaiers gebruikt, en het hiërogliefenteken fungeerde als een algemeen determinatief voor woorden die beide voorwerpen vertegenwoordigden.
In alle periodes waren de meest voorkomende soorten waaiers die in de vorm van een lotus of een palm, die het blad van de blauwe lotus of de tak van de dadelpalm nabootsten. Andere, minder vaak voorkomende types waren gebaseerd op de bladeren van andere planten; vogelvleugels en dergelijke voorwerpen werden ongetwijfeld allemaal als waaiers gebruikt. Een daadwerkelijk voorbeeld van het type waaier dat door de hiëroglief wordt vertegenwoordigd, werd gevonden in het graf van Toetanchamon.
De dubbele godheid Hepui lijkt de twee waaiers te hebben vertegenwoordigd die de koning in afbeeldingen vanaf de vroegste tijden vergezelden, zoals in de "Schorpioen-knotskop", vernoemd naar de schorpioen-hiëroglief die naast de koning verschijnt (Koning Schorpioen), en die mogelijk zijn naam vertegenwoordigt. Daar staan de waaierdragers direct achter de koning in wat klaarblijkelijk een scène is die een belangrijke rituele gebeurtenis uitbeeldt.
Omdat de waaier de lucht vertegenwoordigde die hij in beweging bracht, was het een actief, functioneel symbool van ademhaling en daarmee van het leven zelf. Verschillende soorten waaiers stonden zelfs bekend onder de term nefet, wat "blazer" betekent, en de symbolische inhoud van dit idee kon op verschillende manieren iconografisch worden weergegeven.
In de Egyptische kunst wordt de waaier vaak achter de persoon van de koning getoond, niet door echte bedienden, maar door gedeeltelijk verpersoonlijkte ankh-tekens, waarvan de armen de waaier omhoog houden. In het gouden borststuk van Amenemhat III wordt de koning getoond in de oude rituele houding waarin hij de vijanden van Egypte verslaat, of terugkeert van de jacht, en de waaier-zwaaiende ankh-tekens die hem vergezellen, maken de symbolische boodschap duidelijk dat de "levensadem" (ankh) bij de koning is.
De waaier lijkt ook op een andere manier te hebben gezinspeeld op het geven van leven of levenschenkende vruchtbaarheid. In zijn functie als "blazer" kon de waaier het uitzenden van de levenschenkende wateren van de Nijl vertegenwoordigen. Hoewel dit beeld zich in latere tijden als onderdeel van de Osiriaanse geloofsovertuigingen kan hebben ontwikkeld, is het mogelijk dat de waaiers die de koning bijstonden, al vanaf de Schorpioen-knotskop het uitzenden van het water vertegenwoordigden, waar de landbouwactiviteiten van de koning mee lijken samen te hangen. Dankzij zijn schaduw vertegenwoordigde de waaier of het zonnescherm ook de "schaduw", die, net als de ziel, het hart en de naam, als onderdeel van het samengestelde menselijke individu werd beschouwd. Dit gebruik van de waaier is te zien in funeraire werken uit het Nieuwe Rijk, zoals het Boek van de Grotten, waar de hiëroglief boven op de hoofden van bepaalde wezens verschijnt en naast ba-vogels die het beeld van de zon aanbidden.
De khu-waaier met kort handvat, bekroond met een enkele struisvogelveer en een handvat in de vorm van een papyrusstengel, komt ook vaak voor in de Egyptische kunst, gedragen door de "waaierdrager aan de rechterzijde van de koning", of door de koninklijke valk (Horus), gier of het gevleugelde wedjat-oog in aanwezigheid van de koning of een godheid zoals Osiris. Het had dezelfde fonetische waarde als de vliegenmepper en kon hiëroglifisch staan voor "beschermen", en koninklijke wachters droegen het mogelijk om deze reden. Ook dit kon de "levensadem" vertegenwoordigen wanneer het werd vastgehouden door Isis, Nephthys of Horus, die ermee over het lijk van Osiris wuifden om hem te doen herleven.